Επίδραση μυκορριζών στην ανάπτυξη φυτών

Οι εφαρμογές μυκορριζών στο έδαφος σε γενικές γραμμές έχουν δώσει τα παρακάτω αποτελέσματα στην παραγωγή :

• Αύξηση της παραγωγικότητας.
• Αύξηση της ομοιομορφίας της παραγωγής.
• Συντόμευση του χρόνου ωρίμανσης 

Για περισσότερα διαβάστε στο coctailsfromorganic

Επικίνδυνη η έκθεση των παιδιών στα εντομοκτόνα

Τα παιδιά που εκτίθενται σε οργανοφωσφορικά εντομοκτόνα μπορεί να έχουν υψηλότερο κίνδυνο να παρουσιάσουν το Σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ADHD), σύμφωνα με μια αμερικανική μελέτη που προτρέπει τους γονείς να πλένουν πολύ καλά τα τρόφιμα που χρησιμοποιούν.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά, στα ούρα των οποίων εντοπίστηκαν υψηλά επίπεδα ζιζανιοκτόνων, έχουν σχεδόν τις διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν το σύνδρομο σε σχέση με τα υπόλοιπα.

Τα συμπεράσματα αυτά βασίζονται σε δεδομένα που ελήφθησαν από το γενικό πληθυσμό, κάτι που σημαίνει ότι η έκθεση σε ζιζανιοκτόνα μπορεί να είναι επιβλαβής ακόμη και στο επίπεδο που υπάρχει συνήθως στο περιβάλλον των παιδιών.

Οι οργανοφωσφορικές ενώσεις αναπτύχθηκαν αρχικά ως χημικά όπλα και είναι γνωστό ότι είναι τοξικές για το νευρικό σύστημα. Στις ΗΠΑ υπάρχουν καταγεγραμμένα περίπου 40 οργανοφωσφορικά εντομοκτόνα και ζιζανιοκτόνα, όπως το μαλαθείο, σημειώνουν οι ερευνητές στη μελέτη τους που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Pediatric.

 Δημισιεύτηκε στο www.e-geoponoi.gr

Μυκόρριζες και Ελιές

Σε πειράματα που έγιναν σε Χονδρολιές Χαλκιδικής, χρησιμοποιήθηκε ποσότητα 100 γραμμαρίων του σκευάσματος....

Για περισσότερα πατήστε εδώ

 

Τι μας εκνευρίζει;

Ποιες συμπεριφορές μας εκνευρίζουν περισσότερο; Ποια είναι η συνηθέστερη πηγή του καθημερινού μας θυμού και ποιες οι συχνότερες αφορμές που μας βγάζουν εκτός εαυτού;
Απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα δίνει βρετανική έρευνα που διενεργήθηκε από την Εταιρεία Εγκεφαλικών της Βρετανίας και άλλους οργανισμούς σε δείγμα 2.000 εθελοντών.

Τα αποτελέσματα έδειξαν πως η πρώτη αιτία που ανεβάζει το αίμα στο κεφάλι σχεδόν στους 8 στους δέκα είναι οι κακοί τρόποι και η αγένεια. Στη δεύτερη θέση των συμπεριφορών που μας εκνευρίζουν βρίσκεται η παράκαμψη στις «ουρές», όταν δηλαδή περιμένουν σε μία ουρά και κάποιος προσπαθεί να τους πάρει τη θέση και να προηγηθεί.
Στη λίστα των αιτιών εκνευρισμού ακολουθεί η κακή οδήγηση (έξι στους δέκα), αλλά και τα όσα βλέπουν να γίνονται στα ριάλιτι σόου της τηλεόρασης (τρεις στους δέκα).
Επιπλέον, οι ερωτηθέντες απάντησαν πως εκνευρίζονται όταν κάποιος μιλάει δυνατά στο κινητό του τηλέφωνο.

Σημειωτέον πως η δημοσκόπηση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο εκστρατείας που πραγματοποιείται στη Μεγάλη Βρετανία για τη σημασία που έχει ο συστηματικός έλεγχος της αρτηριακής πίεσης, δεδομένου ότι η υπέρταση αποτελεί τον κύριο παράγοντα κινδύνου για εγκεφαλικό επεισόδιο.

Επιμύθιο: Ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσουμε όσα μας εκνευρίζουν και να μειώσουμε το άγχος και την πίεσή μας είναι να «αντιδράμε» με το προσωπικό μας παράδειγμα. 

Δημοσιεύτηκε στο http://www.moodhackers.com

Ροδιά

Γενικά Στοιχεία: Η ροδιά (Punica granatum L.) κατάγεται από την Περσία και καλλιεργείται κυρίως σε εύκρατες περιοχές, τόσο σε χαμηλό όσο και σε υψηλό υψόμετρο. Είναι σχετικά ανθεκτική στο ψύχος, ενώ δεν απαιτεί ιδιαίτερες εδαφικές συνθήκες. Ωστόσο, μεγαλύτερες και ποιοτικότερες αποδόσεις επιτυγχάνονται σε εδάφη πλούσια, βαθιά, με pH από 5.5 έως 7, που αρδεύονται συχνά. Η καλλιέργεια της ροδιάς επεκτείνεται τα τελευταία χρόνια ιδίως σε περιοχές με μεσογειακό κλίμα, ενώ η δυνατότητα επέκτασης της καλλιέργειας σε ξηρές περιοχές με εδάφη υψηλής αλατότητας, είναι πολύ μεγάλη.

Το σημαντικότερο πρόβλημα της εμπορικής καλλιέργειας της ροδιάς είναι το σχίσιμο των καρπών. 


Για περισσότερα πατήστε εδώ

Βιολογική καλλιέργεια ελιάς - Θρεπτικές ανάγκες

Η ανάγκη των φυτών σε Άζωτο κυμαίνεται μεταξύ 0.5 και 1.5 μονάδων Αζώτου ανά δέντρο. Σημειώνεται ότι τόσο στις πυκνές φυτεύσεις όσο και σε συνθήκες υψηλού βροχομετρικού ύψους το Άζωτο είναι καλό να μην απομακρύνεται από 15-16 μονάδες ανά στρέμμα. Διαθέσιμο Άζωτο πρέπει να έχει η Ελιά από νωρίς ώστε να μην διαταραχθεί η φυσιολογία της στο κρίσιμο διάστημα: διαφοροποίηση οφθαλμών-καρπόδεση (αρχές Μαρτίου-Ιούνιος).

Η σωστή λίπανση με Άζωτο....

Βιολογική καλλιέργεια ελιάς - Θρεπτική κατάσταση και καρποφορία της Ελιάς

Πριν ανθήσει η Ελιά μέχρι την καρπόδεση έχει ανάγκη από νερό, προκειμένου να διαφοροποιήσει τους ανθοφόρους οφθαλμούς της επόμενης χρονιάς, συνθήκη που στη χώρα μας συνήθως ικανοποιείται από τις βροχοπτώσεις της εποχής.
H ελιά σχηματίζει τις ανθοταξίες της κυρίως σε μέτριας ανάπτυξης ετήσιους βλαστούς, δηλαδή στη βλάστηση που αναπτύχθηκε την προηγούμενη περίοδο. Δένδρα που παρήγαγαν πολλούς τέτοιους βλαστούς την προηγούμενη χρονιά, έχουν άφθονη ανθοφορία την επομένη, και αντιστρόφως.

Έτσι, δεν μπορούμε να περιμένουμε καλή ανθοφορία και καρποφορία φέτος από δένδρα που πέρυσι δεν «έδωσαν» ικανοποιητική νέα βλάστηση. Το ίδιο θα συμβεί και του χρόνου με τα δένδρα που δεν θα δώσουν φέτος αρκετή νέα βλάστηση. Παρατηρώντας λοιπόν τη νέα βλάστηση που θα έχουμε την άνοιξη και το καλοκαίρι μπορούμε με μεγάλη ακρίβεια να προβλέψουμε αν θα έχουμε καλή ανθοφορία του χρόνου. Ποιοί είναι τώρα οι λόγοι που εμποδίζουν ένα ελαιόδενδρο από το να δώσει ικανοποιητική νέα βλάστηση. Είναι βασικά δύο, δίψα και πείνα, κατά την άνοιξη και το καλοκαίρι. Αλλά, τα δυο αυτά αίτια δεν είναι ξεκομμένα και απόλυτα, σχετίζονται άμεσα με το έδαφος, τις καιρικές συνθήκες και το φορτίο (καρποφορία) των δένδρων, και εδώ είναι που χρειάζεται η γνώση, η πείρα και η παρατηρητικότητα του ελαιοκαλλιεργητή.

Για παράδειγμα:

Σε αμμουδερά και χαλικώδη εδάφη, η υγρασία και τα θρεπτικά στοιχεία χάνονται γρήγορα και τα ελαιόδενδρα που αναπτύσσονται σε τέτοια εδάφη θέλουν ιδιαίτερη μεταχείριση για να μη διψάσουν και πεινάσουν στην κρίσιμη περίοδο.

Πρέπει να φροντίζουμε ώστε την κρίσιμη περίοδο για τα δένδρα να υπάρχουν τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία στο έδαφος καθώς και η ύπαρξη αρκετής υγρασίας στο έδαφος ώστε τα θρεπτικά στοιχεία να είναι διαθέσιμα στο δένδρο τότε που τα χρειάζεται. Συχνά τα δένδρα πεινάνε, παρά το ότι υπάρχουν τα απαραίτητα θρεπτικά στοιχεία στο έδαφος, λόγω έλλειψης της κατάλληλης υγρασίας στο έδαφος (ξηρή άνοιξη).

Δένδρα με μεγάλη καρποφορία έχουν πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις σε υγρασία και θρεπτικά στοιχεία, οι οποίες αν δεν ικανοποιηθούν, όπως συμβαίνει συνήθως, αυτό είναι σε βάρος της νέας βλάστησης με αποτέλεσμα την παρενιαυτοφορία (ακαρπία τα επόμενα 1-2 χρόνια). Γίνεται φανερό, λοιπόν, ότι η νέα βλάστηση είναι το «κλειδί» στην ελιά. Με την
παρακολούθησή της, ο βιοκαλλιεργητής μπορεί να αξιολογεί και να βελτιώνει το καλλιεργητικό του πρόγραμμα, με ανταμοιβή συνήθως σταθερή κάθε χρόνο ανθοφορία και καρποφορία των δένδρων του. Tώρα θα ασχοληθούμε με το τι συμβαίνει μετά την ανθοφορία, κατά την καρπόδεση και στη συνέχεια κατά την ανάπτυξη του ελαιοκάρπου. Στόχος μας είναι να έχουμε καλή καρποφορία φέτος αλλά και καλή νέα βλάστηση (για καρποφορία του χρόνου). 

Μετά την ανθοφορία, έχουμε την καρπόδεση, η οποία εξελίσσεται κανονικά αν υπάρχουν δυο προϋποθέσεις:
 
Τα δένδρα κατά την περίοδο αυτή πρέπει να έχουν επάρκεια εδαφικής υγρασίας και αζώτου. Δίψα ή πείνα στη φάση αυτή οδηγεί στο σχηματισμό ατελών ανθέων (με αναπτυγμένο μόνο το αρσενικό μέρος του άνθους) και στην έκπληξη ότι ενώ είχαμε μια άφθονη ανθοφορία των δένδρων καταλήξαμε σε μια πενιχρή καρπόδεση.

Στην περιοχή του ελαιώνα πρέπει να υπάρχουν κατά την περίοδο αυτή καλές προϋποθέσεις γονιμοποίησης. Γενικά για όλες τις ποικιλίες, άνεμοι χαμηλής έντασηςκατά την ανθοφορία βοηθάνε στη μεταφορά της γύρης και στην καλή καρπόδεση.

Αντίθετα, ισχυροί και ξηροί άνεμοι ή βροχές κατά την ανθοφορία μειώνουν σημαντικά την καρπόδεση. Σε αμιγείς ελαιώνες από μια ποικιλία, πενιχρή καρποφορία παρά την άφθονη ανθοφορία μπορεί να οφείλεται στο ότι η ποικιλία είναι αυτόστειρη. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να φυτευθούν και άλλες κατάλληλες ποικιλίες, ως επικονιαστές, για να βελτιωθεί η καρπόδεση με σταυρογονιμοποίηση. Ταυτόχρονα με την καρπόδεση ξεκινάει και η ανάπτυξη της νέας βλάστησης, η οποία απαιτεί πρόσθετη υγρασία και θρεπτικά στοιχεία στο έδαφος. Ετσι, η περίοδος αυτή(της καρπόδεσης) είναι η πιο κρίσιμη για τα ελαιόδενδρα. Δίψα ή πείνα κατά την περίοδο αυτή οδηγεί σε πενιχρή καρπόδεση, όπως εξηγήσαμε παραπάνω, αλλά και σε φτωχή νέα βλάστηση που σημαίνει πενιχρή καρποφορία τον επόμενο χρόνο κ.ο.κ. Γίνεται φανερό, λοιπόν, ότι ο στόχος του βιοκαλλιεργητή είναι να έχει δένδρα με ισορροπία νέας βλάστησης και καρποφορίας κάθε χρόνο . Ο σπουδαιότερος παράγοντας για την επίτευξη του στόχου είναι η εξασφάλιση επάρκειας νερού και θρεπτικών στοιχείων κατά την κρίσιμη περίοδο. Το καλλιεργητικό πρόγραμμα πρέπει να αποβλέπει κυρίως στην εξασφάλιση αυτή. Τα ίδια τα δένδρα θα δείξουν στον έμπειρο καλλιεργητή αν κάνει καλά τη δουλειά του και θα τον βοηθήσουν να προσαρμόσει και να βελτιώσει το καλλιεργητικό πρόγραμμα.

Βιολογική καλλιέργεια ελιάς - Οικολογικό περιβάλλον

Η Ελιά αναπτύσσεται σε ποικιλία εδαφών και είναι γενικά δέντρο μειωμένων απαιτήσεων ως προς το έδαφος. Ελαφρώς όξινα έως αλκαλικά εδάφη την ευνοούνκαι μπορεί να ανεχθεί ακόμη και ph 8.5. Είναι ανθεκτική στην αλατότητα, το«πληρώνει» όμως αυτό με κάποια επίπτωση στις αποδόσεις. Οι βροχοπτώσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στην καρποφορία της πολύ περισσότερο εκεί όπου η καλλιέργεια δεν αρδεύεται. Από τα 250 στα 500 και στα 600 mm βροχής οι αποδόσεις είναι αύξουσες όταν βέβαια το έδαφος στραγγίζει κανονικά.

Απορρυπαντικά-Καθαριστικά

Το σύγχρονο νοικοκυριό δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από ένα εργαστήριο χημείας.

Μετρήσατε ποτέ πόσα διαφορετικά χημικά προϊόντα χρησιμοποιείτε στο σπίτι σας,

κυρίως για καθαρισμό και απολύμανση; Η απάντηση είναι δεκάδες. Χρειάζονται

άραγε όλα αυτά τα διαφορετικά προϊόντα ή έχουμε πέσει όλοι θύματα της

επιθετικής διαφήμισης; Επιπλέον, κατά πόσον όλα αυτά τα προϊόντα είναι ακίνδυνα

για την υγεία μας και το περιβάλλον;

Η κύρια βλάβη που προκαλούν κάποια απορρυπαντικά, όταν μαζί με τα άλλα

απόβλητα καταλήξουν στη θάλασσα, είναι η εμφάνιση ευτροφισμού. Αυτό πολύ

απλά σημαίνει ότι τα νερά γίνονται πιο πλούσια σε ανόργανα άλατα αλλά πιο

φτωχά σε οξυγόνο.

Τι μπορείτε λοιπόν να κάνετε για να βοηθήσετε το περιβάλλον;

- Προτιμήστε προϊόντα που παρασκευάζονται από φυσικές πρώτες ύλες. Θα

βρείτε τέτοια προϊόντα σε καταστήματα βιολογικών προϊόντων.

- Αποφεύγετε τα απορρυπαντικά που περιέχουν φωσφορικά άλατα.

Όταν τα απορρυπαντικά αυτά, μαζί με τα απόνερα, καταλήξουν σε κάποια

κλειστή θάλασσα (ή σε κάποια λίμνη) έχουμε το πρόβλημα του

ευτροφισμού(και αυτό μπορεί ακόμη και να σκοτώσει τους θαλάσσιους

οργανισμούς). Η πλειοψηφία των απορρυπαντικών που κυκλοφορούν

πλέον στην ελληνική αγορά χρησιμοποιούν ζεόλιθους αντί των

φωσφορικών. Προτιμήστε τα. Προσέξτε την επισήμανση στη συσκευασία

πριν επιλέξετε κάποιο προϊόν.

- Προτιμήστε τα λευκαντικά που έχουν ως βάση οξυγονούχες ενώσεις.

- Αποφύγετε προϊόντα που περιέχουν χλώριο ή ενώσεις του χλωρίου.

- Αποφύγετε προϊόντα με «αντιβακτηριακή» δράση. Δεν προσφέρουν

τίποτα το ουσιαστικό, αντίθετα μπορεί να δημιουργήσουν ένα επικίνδυνα

«αποστειρωμένο» περιβάλλον στο χώρο σας. Ειδικότερα, αποφύγετε όλα τα

προϊόντα που περιέχουν την ουσία triclosan.

- Αποφύγετε προϊόντα που έχουν συνθετικά πρόσθετα για ενίσχυση της

λαμπρότητας των ρούχων.

Βιολογικά προϊόντα

Βιολογικά προϊόντα

Το 15% σχεδόν των τροφίμων που βάζουμε στο σπίτι μας καταλήγει στις

χωματερές. Το ποσοστό αυτό μάλιστα φτάνει ενίοτε και το 50% της παραγόμενης

τροφής, αν υπολογίσουμε το μακρύ δρόμο από το χωράφι ως το πιάτο μας και από

εκεί στη χωματερή.

Σαν να μην έφτανε αυτή η σπατάλη, αυτό που φτάνει στο πιάτο μας δεν είναι

πάντα ασφαλές. Οι διατροφικοί κίνδυνοι είτε αφορούν υπολείμματα

φυτοφαρμάκων στα τρόφιμα είτε μεταλλαγμένους οργανισμούς έχουν γίνει

δυστυχώς ρουτίνα.

Παρ’ όλα αυτά, ο συνειδητός καταναλωτής μπορεί να αντιδράσει, καθώς έχει

επιλογές. Προτιμήστε τα βιολογικά προϊόντα. Προσέξτε όμως. Τα προϊόντα με τον

χαρακτηρισμό «βιολογικά», θα πρέπει να φέρουν ειδική σήμανση από κάποιον

αναγνωρισμένο φορέα (εθνικό ή του εξωτερικού). Συγκεκριμένα, θα πρέπει να

φέρουν μία από τις παρακάτω σημάνσεις ή, αν πρόκειται για εισαγόμενα προϊόντα,

αντίστοιχα αναγνωρισμένα σήματα του εξωτερικού.

Το ευρωπαϊκό σήμα της Βιολογικής Γεωργίας

Το σήμα πιστοποίησης της ΔΗΩ

Το σήμα πιστοποίησης της ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΗΣ

Το σήμα πιστοποίησης της ΒΙΟΕΛΛΑΣ

www.greenpeace.gr

Πρόγραμμα Ψεκασμών και Λιπάνσεων στην Βερικοκιά

Agro Help: Πρόγραμμα Ψεκασμών και Λιπάνσεων στην Βερικοκιά

Πρόγραμμα Ψεκασμών και Λιπάνσεων στην Κερασιά

Agro Help: Πρόγραμμα Ψεκασμών και Λιπάνσεων στην Κερασιά

Μεταλαγμένες πατάτες

Κάτω τα χέρια από τις πατάτες μου!

της Μυρτώς Πισπίνη (Υπεύθυνη της εκστρατείας για τη γεωργία της Διεθνούς Greenpeace)

Όταν ήμουν μικρή νόμιζα ότι οι τηγανιτές πατάτες είναι παιδικό φαγητό. Αφενός διότι ο μπαμπάς μου είχε αλλεργία σε αυτές αφετέρου διότι η μαμά με την υγιεινή της διατροφή και την προσοχή της σιλουέτας της μας τις μαγείρευε σπάνια. Όταν λοιπόν τρώγαμε σε ταβέρνα με φίλους των γονιών μου με παραξένευε το γεγονός ότι οι μεγάλοι άνδρες έτρωγαν πατάτες. Αυτό είναι παιδικό φαί! σκεφτόμουνα από μέσα μου. Από τότε μέχρι τώρα οι τηγανίτες πατάτες αποτελούν ένα πιάτο πολύ αγαπημένο και σπάνιο! Ήρθε η σειρά μου να φροντίζω τη σιλουέτα μου και την υγεία μου.

Φανταστείτε λοιπόν την αγανάκτηση μου όταν χθες ξαφνικά λάβαμε τα σοκαριστικά νέα από την Ευρώπη ότι ο Επίτροπος Υγείας, κ. Ντάλι, ενέκρινε την καλλιέργεια μιας μεταλλαγμένης πατάτας της μεγαλύτερης εταιρίας χημικών στον κόσμο, της γερμανικής BASF πως ένιωσα. Η πατάτα προορίζεται για βιομηχανική κρίση (στη βιομηχανία χαρτιού) και ότι απομείνει θα χρησιμοποιηθεί ως ζωοτροφές.

Τα νέα είναι σοκαριστικά διότι ο Επίτροπος Υγείας σε συμφωνία με τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ Μπαρόζο, πήραν μια απόφαση που θέτει σε απαράδεκτο κίνδυνο την δημόσια υγεία, το περιβάλλον, τη γεωργία και την αγορά τροφίμων.


Η συγκεκριμένη πατάτα εμπεριέχει ένα γονίδιο ανθεκτικό σε αντιβιοτικά για τη θεραπεία σοβαρών ασθενειών όπως η φυματίωση. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων έχουν προειδοποιήσει για το πόσο σημαντικά είναι αυτά τα αντιβιοτικά που αφορούν τη μεταλλαγμένη πατάτα. Με το να επιτρέπουμε την απελευθέρωσή της στο περιβάλλον η ανθεκτικότητα σε αντιβιοτικά μπορεί να μεταφερθεί σε βακτήρια θέτοντας σε κίνδυνο την επίδραση αυτών των αντιβιοτικών τα οποία μπορεί να σώσουν ζωές.

Πέρα από αυτόν τον κίνδυνο, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος επιμόλυνσης άλλων ποικιλιών συμβατικής ή βιολογικής πατάτας. Κίνδυνο τον οποίο δεν απέκλεισε η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην ανακοίνωση της. Συγκεκριμένα, είπε ότι θα πάρει μέτρα για την αποφυγή επιμόλυνσης η οποία μπορεί να προκληθεί από πατάτες που απομένουν στο έδαφος.
Τα μέτρα αυτά δεν με καθησυχάζουν διότι τα τελευταία δέκα χρόνια έχουν προκληθεί περιστατικά απίθανης πρόσμιξης μεταλλαγμένων με συμβατικών προϊόντων τα οποία βρισκόντουσαν σε μικρή κλίμακα πειραματικής καλλιέργειας. Τελευταίο ακραίο περιστατικό, μεταλλαγμένος λιναρόσπορος από Καναδικό Πανεπιστήμιο, ο οποίος ποτέ δεν καλλιεργήθηκε εμπορικά, βρέθηκε το 2009 να έχει επιμολύνει ψωμί, δημητριακά και άλλα προϊόντα στην Ευρώπη, τη Βραζιλία, Ιαπωνία και πολλές άλλες χώρες. Κανείς δεν γνωρίζει πώς συνέβη αυτό, αλλά το κόστος για τους Καναδούς αγρότες οι οποίοι υποχρεώθηκαν να παγώσουν τις εξαγωγές τους καθώς και το κόστος για τις εταιρίες τροφίμων στις χώρες υποδοχής από την απόσυρση των επιμολυσμένων προϊόντων τους είναι πολύ μεγάλο.      

Τέλος, έχουμε ανάγκη αυτήν την πατάτα ή τα μεταλλαγμένα γενικά? Η ενασχόληση μου με το θέμα αυτό τα τελευταία δέκα χρόνια με ωθεί να απαντήσω με βεβαιότητα πως όχι.
Τα μεταλλαγμένα αποτυγχάνουν και στο έδαφος και στην αγορά.
Παρά τις υποσχέσεις της βιομηχανίας, 14 χρόνια μετά την πρώτη μαζική τους καλλιέργεια, τα μεταλλαγμένα ούτε μείωσαν τη χρήση φυτοφαρμάκων το αντίθετο μάλιστα, δεν παράγουν περισσότερο ούτε βοηθούν τους αγρότες αυτού του κόσμου αφού οι σπόροι είναι πατενταρισμένοι και οι αγρότες είναι υποχρεωμένοι να τους αγοράζουν ακριβότερα, ούτε θρέφουν τους πεινασμένους αυτού του κόσμου, οι οποίοι έχουν φτάσει το 1 δισεκατομμύριο σύμφωνα με το Οργανισμό Γεωργίας και Τροφίμων (FAO). Τo πρόβλημα με την πείνα είναι η διανομή και η πρόσβαση στη τροφή και στην παραγωγή τροφής. Επιπλέον, μέχρι στιγμής η βιομηχανία μεταλλαγμένων δεν έχει παράγει κανένα θαυματουργό προϊόν που να μπορεί να αντέξει στις κλιματικές αλλαγές.

Πηγή: Food and Agriculture Organization (FAO) 

Τα μεταλλαγμένα μας αποπροσανατολίζουν από τις πραγματικές λύσεις που προτείνει η βιολογική (οικολογική) και ποικίλη (biodiversity) γεωργία.
Σύμφωνα με την πιο εμπεριστατωμένη έκθεση για τη Γεωργία των Ηνωμένων Εθνών (ΙASSTD) η οποία συντάχθηκε από 400 επιστήμονες τα μεταλλαγμένα δεν αποτελούν προτεραιότητα για να θρέψουν τον κόσμο το 2050. Η λύση στις τεράστιες κρίσεις που αντιμετωπίζει αυτή στιγμή ο πλανήτης θα έρθει μόνο από μια αλλαγή του σημερινού αγροτικού μοντέλου, προς μια γεωργία μικρής κλίμακας προσαρμοσμένη σε τοπικές και πολιτιστικές ανάγκες. 

Οι τοπικές κοινωνίες, η πλειοψηφία των καταναλωτών στην Ευρώπη, οι αγρότες, κράτη μέλη απορρίπτουν τα μεταλλαγμένα! Μόλις έμαθα το νέο ότι η Ελλάδα, η Ιταλία και η Αυστρία ανακοίνωσαν την απαγόρευση της μεταλλαγμένης πατάτας. Πριν λίγο καιρό, η Ινδία απαγόρεψε τη μεταλλαγμένη μελιτζάνα. Στην Ευρώπη, μόνο έξι χώρες καλλιεργούν το μοναδικό μεταλλαγμένο καλαμπόκι που επιτρέπεται και αυτές οι καλλιέργειες μειώθηκαν κατά 11% σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές λόγω της ακρίβειας των σπόρων και απόρριψης της αγοράς. Πολίτες και κράτη εναντιώνονται στα μεταλλαγμένα. Γιατί λοιπόν ο πρώτος κύριος της Ευρώπης, ο κ. Μπαρόζο και ο Επίτροπος Υγείας, κ Ντάλι αψηφούν την υγεία μας, τη γεωργία, το περιβάλλον και τους πεινασμένους αυτού του κόσμου και θέλουν να ανοίξουν την πόρτα στα μεταλλαγμένα? 

Μήπως αντί να κάνουν το καθήκον τους προς τους ευρωπαίους πολίτες υποκύπτουν στις πιέσεις της βιομηχανίας των μεταλλαγμένων? Θα τους αφήσουμε? Η θα ενώσουμε όλοι τις φωνές μας και θα τους φωνάξουμε: Κάτω τα χέρια από το πιάτο μας!

Δημοσιεύτηκε στο http://www.filikicert.gr/blog/

Θειασβέστιο και Βιολογική Γεωργία

ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΟ ΘΕΙΑΣΒΕΣΤΙΟΥ

Αντιμετώπιση ασθενειών μηλιάς και ροδακινιάς με τη χρήση του θειασβεστίου σε προγράμματα Βιολογικής Γεωργίας
Γ. Α. Μπάρδας1, Χ. Βασιλικιώτης2, Π. Παντόπουλος2 και Κ. Τζαβέλλα – Κλωνάρη1
1Εργαστήριο Φυτοπαθολογίας, Σχολή Γεωπονίας, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
2Γεωτεχνικό Εργαστήριο Α.Ε., Παλαιοχώρι, Πλατύ Ημαθίας

Εισαγωγή
Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της βιολογικής παραγωγής μήλων και ροδάκινων είναι η αντιμετώπιση ασθενειών. Στη βιολογική γεωργία η αντιμετώπιση ασθενειών γίνεται με το συνδυασμό διαφόρων φυτοπροστατευτικών μέσων (Cooley et al., 1991; Reganold et al., 2001). Ο κύριος τρόπος αντιμετώπισης είναι καλλιεργητικές πρακτικές όπως η ισορροπημένη λίπανση, ο καλός αερισμός της κόμης του δένδρου, για μείωση της υγρασίας στο εσωτερικό της, με κατάλληλα κλαδέματα και η ενσωμάτωση - απομάκρυνση των προσβεβλημένων φύλλων στο έδαφος. Σε περιπτώσεις που η παρουσία ασθενειών είναι αυξημένη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και διάφορα φυσικά σκευάσματα τα οποία έχουν κατασταλτική δράση στους παθογόνους οργανισμούς.

Τα σκευάσματα που επιτρέπονται στην βιολογική γεωργία για την καταπολέμηση ασθενειών σε οπωρώνες είναι πολύ περιορισμένα, τα σημαντικότερα και πιο αποτελεσματικά από τα οποία είναι ενώσεις θείου και χαλκού (Ellis et al., 1991). Οι ενώσεις θείου θεωρούνται πιο φιλικές προς το περιβάλλον σε σύγκριση με τον χαλκό, ο οποίος ανήκει στα βαρέα μέταλλα και δεν βιο - αποικοδομείται, ώστε όταν χρησιμοποιείται συχνά συσσωρεύεται στο έδαφος.

Υπάρχει σήμερα μία αυξημένη προσπάθεια στην Ευρώπη να μειωθούν ή και να αντικατασταθούν οι επεμβάσεις χαλκού με άλλες που παρουσιάζουν μικρότερη επιβάρυνση στο περιβάλλον. Σε μερικές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως η Ολλανδία και η Δανία, η χρήση του χαλκού δεν επιτρέπεται πλέον στις βιολογικές καλλιέργειες. Η πιθανή απόκλιση των ενώσεων του χαλκού από την βιολογική γεωργία στο μέλλον, καθιστά επιτακτική την ανάπτυξη εναλλακτικών τρόπων για την καταπολέμηση μυκητολογικών ασθενειών.

Ένα από τα πιο δραστικά σκευάσματα θείου είναι το θειασβέστιο το οποίο είναι αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση πολλών μυκητολογικών ασθενειών και έχει την δυνατότητα να αντικαταστήσει τον χαλκό. Παρασκευάζεται με ανάμιξη θείου (S) και οξειδίου του ασβεστίου (CaO) με θέρμανση, τα οποία αντιδρούν και σχηματίζουν πολυθειούχο ασβέστιο (CaSx) σε συγκέντρωση 29% βάρος/όγκο (31 Baumé) (McCallan, 1967).

Σκοπός
Στην παρούσα έρευνα μελετάται η αποτελεσματικότητα του θειασβεστίου στην καταπολέμηση των κατωτέρω ασθενειών σε οπωρώνες των νομών Πέλλας και Κοζάνης:
α. Στα γιγαρτόκαρπα (Μηλιά) το φουζικλάδιο της Μηλιάς (παθογόνο αίτιο Venturia inaequalis) το οποίο προσβάλει φύλλα και καρπούς του δένδρου,
β. Στα πυρηνόκαρπα (Ροδακινιά) ο εξώασκος (παθογόνο αίτιο Taphrina deformans) το οποίο προσβάλει τα φύλλα.

Υλικά και Μέθοδοι
Τα πειράματα πραγματοποιήθηκαν σε εμπορικούς οπωρώνες των νομών Πέλλας και Κοζάνης όπου καλλιεργούνται η μηλιά και η ροδακινιά. Οι οπωρώνες είναι ενταγμένοι στο πρόγραμμα Βιολογικής Γεωργίας του Υπουργείου Γεωργίας και έχουν ιστορικό προσβολής από τις προς εξέταση ασθένειες το οποίο εξασφαλίζει φυσικό μόλυσμα σε ικανοποιητική πυκνότητα.

Φυτοπροστασία Μηλιάς.
Ο πειραματισμός στις μηλιές έγινε σε τρεις οπωρώνες στην περιοχή της Άρνισσας. Σε κάθε οπωρώνα επελέγη μια περιοχή για πειραματισμό με την ίδια ποικιλία και ηλικία δένδρων. Στον οπωρώνα «Μ. Στοίδη» υπήρχαν οι ποικιλίες Red Chief με επικονιαστές Golden. Στον οπωρώνα «Ε. Μπόγια» υπήρχαν οι ποικιλίες Starkinson με επικονιαστές φιρίκια. Στον οπωρώνα «Χ. Μπόγια» υπήρχαν οι ποικιλίες Red Chief με επικονιαστές Royal.
Σε κάθε οπωρώνα το πειραματικό τεμάχιο διαιρέθηκε σε τέσσερις ομάδες δένδρων, η καθεμία αποτελούμενη από έξι σειρές των έξι δένδρων (6χ6=36 δένδρα ανά μεταχείριση). Εφαρμόστηκαν 3 διαφορετικές μεταχειρίσεις και μία ομάδα αποτέλεσε αψέκαστο μάρτυρα. Οι μεταχειρίσεις περιελάμβαναν τους ακόλουθους ψεκασμούς: Θ1 – μικρή χειμερινή δόση θειασβεστίου (6.5%), Θ2 –μεγάλη χειμερινή δόση (8.5%), Θ2 + Χ – μεγάλη χειμερινή δόση σε συνδυασμό με χαλκό (βορδιγάλειο πολτό) και Μ – αψέκαστος μάρτυρας (Πίνακας 1).


Φυτοπροστασία Ροδακινιάς
Ο πειραματισμός στις ροδακινιές έγινε σε δύο οπωρώνες στην περιοχή του Βελβεντού στο Νομό Κοζάνης. Σε κάθε οπωρώνα επελέγη μια περιοχή για πειραματισμό με την ίδια ποικιλία και ηλικία δένδρων. O οπωρώνας «Χόντας» έχει ροδακινιές ποικιλίας Νάουσα και ο οπωρώνας «Καραχήτος» έχει ροδακινιές ποικιλίας Sun Crest. Το πειραματικό τεμάχιο του κάθε οπωρώνα διαιρέθηκε σε τέσσερις ομάδες δένδρων, η καθεμία αποτελούμενη από 5 σειρές των δέκα έξι δένδρων (5x16=80 δένδρα ανά μεταχείριση). Στον κάθε οπωρώνα εφαρμόστηκαν 3 διαφορετικές μεταχειρίσεις και μία ομάδα αποτέλεσε αψέκαστο μάρτυρα. Οι μεταχειρίσεις περιλάμβαναν τους ακόλουθους ψεκασμούς: Θ1 – μικρή χειμερινή δόση θειασβεστίου (6.5%), Θ2 –μεγάλη χειμερινή δόση (7.5%), Θ2 + Χ – μεγάλη χειμερινή δόση σε συνδυασμό με χαλκό (υδροξείδιο του χαλκού) και Μ – αψέκαστος μάρτυρας (Πίνακας 2).

Συλλογή δεδομένων
Μηλιά: Δύο μετρήσεις (Μάιος, Ιούνιος), μέτρηση του ποσοστού τον προσβεβλημένων φύλων σε τέσσερις βραχίονες ανά δέντρο.
Ροδακινιά: Δύο μετρήσεις, Απρίλιος: ποσοστό προσβεβλημένων βλαστών σε τρεις βραχίονες, Μάιος: ποσοστό προσβεβλημένων φύλων σε τρεις τυχαίους βλαστούς από κάθε βραχίνα.


 Επεξεργασία δεδομένων
Η στατιστική επεξεργασία των δεδομένων του πειράματος πραγματοποιήθηκε με τη βοήθεια του στατιστικού πακέτου SPSS 14.0 (ANOVA, Duncan test, p= 0.05)


Αποτελέσματα
Φυτοπροστασία Μηλιάς
Η πρώτη δειγματοληψία έδειξε ότι υπήρχε πολύ μικρή παρουσία μολυσμένων φύλλων και φουζικλαδίου. Μόνο στον οπωρώνα Χ. Μπόγιας υπήρχε προσβολή από φουζικλάδιο στα αψέκαστα δένδρα του μάρτυρα όπου ο μέσος όρος της προσβολής κυμαίνονταν από 32% μέχρι 36.6% (Πίνακας 3, Εικ. 1).
Στη δεύτερη δειγματοληψία βρέθηκε μεγαλύτερη παρουσία μολυσμένων φύλλων και φουζικλαδίου, με προσβολή όλων των δένδρων του μάρτυρα και στους τρεις οπωρώνες και μικρότερη προσβολή των δένδρων των διαφόρων μεταχειρίσεων (Πίνακας 4). Στους οπωρώνες Ε. Μπόγιας και Μ. Στοίδης, οι μάρτυρες είχαν σχετικά μικρή προσβολή του επιπέδου 10.3% και 3.9% αντίστοιχα, ενώ οι μεταχειρίσεις δεν παρουσίασαν προσβολή από φουζικλάδιο (Εικ. 2 και 3). Στον οπωρώνα Χ. Μπόγιας όπου οι κλιματικές συνθήκες ευνόησαν την εξάπλωση του φουζικλαδίου, οι μάρτυρες είχαν 100% προσβολή. Από τις μεταχειρίσεις τα δένδρα που ψεκάσθηκαν με την μικρή δόση θειασβεστίου συν χαλκό (Θ1+Χ) παρουσίασαν την σχετικά μεγαλύτερη προσβολή με ποσοστό 12.8% ενώ τα δένδρα που ψεκάσθηκαν με την μεγαλύτερη δόση θειασβεστίου (Θ2 και Θ2+Χ) παρουσίασαν πολύ μικρή προσβολή (2.2%) που ήταν στατιστικά διαφορετική από τον ψεκασμό (Θ1+Χ) (Πίνακας 4, Εικ. 4).

Φυτοπροστασία Ροδακινιάς
Η εμφάνιση μολύνσεων από εξώασκο ήταν πολύ υψηλή στους οπωρώνες του Βελβεντού. Στην πρώτη μέτρηση ο μέσος όρος προσβολής ήταν 80-100% στους μάρτυρες, ενώ οι μέσοι όροι προσβολής στις μεταχειρίσεις κυμαίνονταν από 23.3% μέχρι 43.8%, με εξαίρεση τη 2η επανάληψη στη μεταχείριση Θ2 όπου η προσβολή έφθανε το 69.5% (Πίνακας 5). Δεν υπήρξε καμία καθαρή διαφοροποίηση μεταξύ των δύο συγκεντρώσεων του θειασβεστίου (Θ1 και Θ2), ή της εφαρμογής χαλκού, ενώ η διαφορά με τον μάρτυρα ήταν στατιστικά σημαντική (Πίνακας 5, Εικ. 5).
Παρόμοια ήταν η εικόνα από την δεύτερη δειγματοληψία που έγινε στις 12 Μαίου. Στον μάρτυρα υπήρχε σημαντική προσβολή σε σύγκριση με τις μεταχειρίσεις. Από την στατιστική ανάλυση των μέσων όρων προσβολής από εξώασκο, φαίνεται ότι η διαφορά του μάρτυρα από τις μεταχειρίσεις ήταν σημαντική ενώ οι διαφορές μεταξύ των μεταχειρίσεων δεν ήταν στατιστικά σημαντικές (Πίνακας 6, Εικ. 6).

Βιβλιογραφία
Cooley, D. R., Gamble, J. W. and Mazzola, M. 1991. Effects of sulfur and copper fungicides on fruit finish, scab and soil acidity. Fruit Notes 56: 22 – 23
Ellis, M. A., Madden, L. V. and Wilson, L. L. 1991. Evaluations of organic and conventional fungicides programs for control of apple scab. Fungicide and Nematicide tests 46: 10.
McCallan, S. E. A. 1967. History of fungicides. In Fungicides: An advanced Treatise 1, pp 1 – 37. Ed D. C. Torgeson. New York, USA: Academic Press.
Reganold, J. P., Glover, J. D., Andrews, P. K., Hinman, H. R. 2001. Sustainability of three apple production systems. Nature London, 2001, 410: 926 – 930.

Αναρτήθηκε  την  Πέμπτη, Φεβρουάριος 11, 2010

στο http://biognosi.blogspot.com 

1ος ψεκασμός στο σκάσιμο των ματιών του αμπελιού

Ο 1ος ψεκασμός στο σκάσιμο των ματιών
Ο 2ος ψεκασμός σε μήκος 5-10 εκ.βλαστών

Γίνεται με


1.folpet
2.mikal
3.acylon combi
Το πιο φτηνο από τα 3 προϊόντα είναι το folpet.


Γενικά στο φούσκωμα των ματιών καταπολεμούμε φόμοψη – ωίδιο (χολέρα) -  ωτιόρρυγχος –κίτρινο τετράνυχο – ακαρίαση αμπελιού – ερίνωση  κατά περίπτωση και περίσταση. 
Σε ορισμένες δε από τις παραπάνω προσβολές όπως για παράδειγμα ερίνωση – ακαρίαση – τετράνυχο είναι και η πιο ενδεδειγμένη περίοδος για βιολογική καταπολέμηση με ψεκασμό 1% βρέξιμο θείο.

Όλο το πρόβλημα στο σκάσιμο των ματιών δεν είναι στον περονόσπορο, είναι στην φόμοψη, ειδικα δε αν ρίξει έστω μια μικρή βροχή στο σκάσιμο.
Ο βορδιγάλλειος πολτός ΔΕΝ είναι φυτοτοξικός, τουλαχιστον στην περιοχή της Καβάλας (ούτε έχω ακούσει να έχει φυτοτοξικότητα σε αμπέλι) και  ο χαλκός ΠΟΤΕ δεν προκαλει ανάσχεση της βλάστησης,
Μόνο ο θειικος χαλκός (γαλαζόπετρα) μπορεί στη λάθος δοσολογία να προκαλέσει εγκαυματα στα νέα φύλλα. Η εσκεμμένη παραπληροφόρηση (άραγε από ποιον?) οτι το antracol είναι απλά ένας μπλε χαλκός είναι επικινδυνο...


Θα μου επιτρεψετε να πω ότι οι παρατηρησεις μου βασίζονται πάνω στα δικά μου αμπέλια. Δεν είδα ποτέ κανέναν χαλκο ούτε τον βορδιγάλλειο να προκαλέσει ανάσχεση της βλαστησης στα αμπέλια μου. Ισως να οφειλεται στο ότι στην Καβάλα δεν υπάρχουν τόσο υψηλές θερμοκρασίες όσο στην νοτια Ελλάδα. Θεωρώ ότι ο βορδιγάλλειος πολτος είναι ένα από τα καλύτερα φάρμακα για το αμπέλι, γιαυτό και το ραντίζω όποτε μπορώ , απλά προς το τέλος λερώνει το σταφύλι...

  
Από Μπάμπη...